‘Charismanische’ claims bedreigen kerk

De nieuwe editie van De Oogst, het maandblad van stichting Tot Heil des Volks, staat in het teken van ‘Hier! Nu! Veel!’. In het themanummer staat onder andere een verslag te lezen van redacteur Krijn de Jong, die een bezoek bracht aan een ‘Revival Fire Night’ van de charismatische organisatie Touch, Reach and Impact the Nations (TRIN).

‘Je voelt passie, bewogenheid en radicaliteit’, schrijft De Jong. ‘Niet uitstellen, niet vooruitschuiven, maar nu de Heer gehoorzamen. “Het is tijd voor een radicale omkeer.” Een mooie boodschap, een boodschap die we nodig hebben. Helaas komen we ook zaken tegen waar we minder enthousiast over kunnen zijn. “Als je succesvol wilt zijn in je leven ,moet jij al je dromen navolgen.” En natuurlijk wil God ons allemaal rijk maken….’

Schrijver en kunstenaar Otto de Bruijne benadrukt in het themanummer dat God hier en nu veel geeft, maar niet alles. ‘Het besef van Gods geweldige toekomst, het eeuwige leven met Hem, maakt ons bereid om vandaag offers te brengen. Als je weet waarvoor je wilt sterven, kun je pas leven.’

Stampvoetend jongetje
Christenen hebben volgens De Bruijne een dubbele focus op de aarde en de hemel. ‘Als de spanning van de dubbele focus verdwijnt, wordt ons geloof obsessief, manisch, drammerig en krampachtig. Dan wordt het leven door de Geest van God (charismatisch) rechtlijnig en ongevoelig, wat ik ‘charismanisch’ zou willen noemen. God moet steeds heftiger uitpakken en ons heldhaftige geloof komt in het middelpunt te staan: het stampvoetende jongetje voor Gods ijskraam. Name it and claim it! Hier! Nu! Veel!’

Zendeling Hans Frinsel noemt de ongeduldige roep naar ‘hier, nu en veel’ een gevaar dat de kerk in ernstige mate bedreigt. ‘Ongeduld is eigenlijk een uiting van ongeloof en gebrek aan vertrouwen in God. Het volk van Israël werd ongeduldig toen Mozes zo lang op de berg bleef. Hun ongeduld leidde ertoe dat zij zelf een dienst aan God bedachten. Dat loopt altijd uit op afgoderij. Het gevolg was dat duizenden van hen omkwamen.

De nieuwe editie van De Oogst verschijnt vandaag. Twee artikelen hieruit zijn komende tijd te lezen op CIP.nl.


11-9-2009 | bron: Tot Heil des Volks








Delen |

Ontvang het dagelijkse CIP.nl-nieuws gratis per email | Klik hier
Reacties:


Een zelfbedacht woord is helemaal niet leuk. Alleen wat uit de Bijbel komt is leuk.
Ik snap wel dat het grappig bedoeld is, maar als je niet dicht bij de Bijbel blijft, krijg je dwalingen als 'charismanisch' en 'welvaartsevangelie', terwijl dit termen zijn die God niet heeft bedacht, maar die alleen door mensen worden gebruikt om te spotten.
De enige autoriteit die christenen hebben, is ook gebaseerd op de Naam van Jezus Christus. Het is dus ook namens Jezus Christus dat gelovigen de duivel weerstaan. Het heeft niets met eigen kracht te maken.
Abraham bleef ook staan op de belofte en ontving een zoon zoals God beloofd had. Abraham had daarbij ook geen rood hoofd van inspanning en moderne gelovigen hebben ook geen rood hoofd van inspanning bij het ontvangen van de belofte.
A.S., NL | 15-9-2009 16:22:26
A.S,
Natuurlijk is dat woord zelfbedacht, dat is juist het leuke ervan!
En ik weet niet hoor, maar misschien moet u wat beter kijken, want iets terug claimen van de duivel klinkt toch behoorlijk manisch.
Satan is alleen onder de indruk van autoriteit die verkregen word door het blijven in Jezus. Totaal.
Niet het woordgebruik, niet de (eigen) kracht van erop staan, niets van al die poespas, laat satan sidderen. Alleen de Here Jezus zelf.
Dat kun je niet opsommen in vier punten, dat is het leven door de Geest, en ik constateer heel veel eigen kracht dat de sticker eigenhandig opgeplakt krijgt als zijnde van God.
Men is wél ongeduldig, als men vantevoren al weet te melden dat je gewoon vol moet houden, erop gaan staan enz...
Wie zegt dat de Heer er ook zo over denkt?
En als Hij iets wil geven, dan doet hij het ook wel zonder dat wij een rood hoofd van inspanning moeten laten zien.
H.Kersbergen, Nijverdal | 15-9-2009 14:46:57
Weer een artikel waaruit blijkt dat er niets wordt begrepen. Ten eerste staat het woord 'charismanisch' niet in de Bijbel, dus het is een menselijk verzinsel. In 1 Kor. 12:4 wordt gesproken over de χαρισμάτων (charismáton).
Ten tweede heeft het niets te maken met claimen bij God, want er valt niets te claimen bij God, want Hij heeft alles al gegeven. De enige bij wie christenen rechtmatig iets claimen, is bij de duivel. Alles wat de duivel van de mensheid had gestolen, kunnen gelovigen op grond van Gods beloften rechtmatig terugeisen van de duivel. Wat God aan de mensen heeft beloofd, is van de mensen en niet van de duivel.
Ten derde is geen enkele sprake van ongeduld, want elke belofte wordt ontvangen door geloof, uit genade, door geduld.
Ten vierde is er niemand die zegt dat geen offers gebracht moeten worden. Als een mens alles opgeeft voor God, zal de mens alles van Hem ontvangen en dat in overvloed, meer dan genoeg.
A.S., NL | 14-9-2009 18:22:21
Peter,

Met je laatste zin dat we direct bij God terecht kunnen, geef je de indruk dat Hans Frinsel dat niet zo ziet.
Dat is natuurlijk onzin!
Hans is een zeer oprecht persoon die ik zeer hoog acht in de dingen die hij schrijft, juist omdat hij tegen de stroom in gaat.
Het ongeduldig zijn heeft niets te maken met niet direct bij God kunnen komen.
Geduld en wachten heeft te maken met God Zijn plannen laten uitvoeren en niet zelf alvast beginnen.
We leven in een wereld waar we alles graag zelf maken en instant leven. Daar is de (charismatische)kerk zeer mee behept.
Maar ogenschijnlijk niets doen, hoeft niet in te houden dat je geen relatie met de Heer hebt en Zijn wil niet uitvoert.
Kijk naar Mozes, 40 jaar in de woestijn achter de schapen voordat God hem had waar hij wezen moest; een zachtmoedig en geduldig man die het volk kon uitleiden.
Jes. 5 heeft overigens een begin zin die juist niet slaat op de gelovige maar op de ongelovige:
18 "Wee hun die ongerechtigheid tot zich trekken met koorden van valsheid en de zonde als met een wagentouw;
19 die zeggen: Hij haaste zich, Hij volvoere Zijn werk, opdat wij het zien.........
20 Wee hun, die het kwade goed noemen en het goede kwaad.....

Lees steeds in context! Het lijkt er stevig op dat jijzelf de dingen uit de context haalt, of vergis ik mij...?
H.Kersbergen, Nijverdal | 14-9-2009 12:26:06
Het is wel interessant om te zien dat er echt een soort van scheiding komt binnen de evangelische kerken en ook binnen de evangelische kerken/gemeentes...

Een deel die zitten in de charismatische kant en een deel die zit in de behoudende kant. Ik zelf denk dat Woord en Geest samen gaan. De ervaring is belangrijk, maar wel gefundeerd op het Woord van God. Het Woord van God is belangrijk maar wel hand in hand met de ervaring.

Maar ik merk bij mijzelf wel een angst, niet voor het bovennatuurlijke op zichzelf, maar omdat ik zoveel misbruik zie. Velen worden misleid (precies zoals Jezus dat zei) en er zijn vele dwaalleraren/profeten en dwalingen. Tegelijk is God bezig om de ware gelovigen op te bouwen en te onderwijzen en op te richten. God laat niet los wat Zijn hand begon.

Wat volgens mij nodig is, is om terug te gaan naar de basis-acties van het christelijk geloof: Woord studie (en overdenking) en gebed (het zijn voor Gods aangezicht) en de gemeenschap der heiligen (relatie). Dan zullen we gericht zijn op Christus (de gekruisigde) en zullen we op de weg blijven, geleid en gevuld door de Geest.

Houd moed, houd vol!
Wijnand, Ermelo | 14-9-2009 9:57:43
Er zit een fundamenteel verschil in de benadering van 'De Oogst' en de Charismatische beweging w.o. Trin. De eerste redeneert en doet dit vanuit het 'modernisme' en de Charismatischen uit de beinvloeding van het 'postmodernisme'. Postmodernisme is een reactie op de waarden van de moderne wereld zoals ze gevormd zijn door de Renaissance, de Reformatie en de Verlichting met als belangrijkste kenmerken: het verabsoluteren van de waarheid, het logisch denken, de ratio staat centraal en daarbij is er angst voor het onzekere (niet beredeneerbaar) van het bovennatuurlijke. Dit heeft ook in belangrijke mate de Evangelische wereld gedomineerd. We leven nu in een overgangstijdperk naar het postmoderne denken die de seculiere wereld zich allang eigen heeft gemaakt (en zeker de jongerencultuur) Ík voel het zo dus is het zo'. Er is minder vertrouwen op de absolute waarheid en in ieder geval wil men die waarheid ook ervaren. Ze willen niet alleen onderwijs, maar willen dat ook in de praktijk zien werken. De absolute waarheid heeft geen betekenis als die waarheid niet ervaren kan worden. Dat is ook de worsteling van de EO. Een modernistisch denkende achterban kan niet mee in het bereiken van de postmoderne wereld, omdat hun uitgangspunten totaal verschillend zijn.
We zitten dus met elkaar in een leerproces, daarom heeft het geen zin om je tegen elkaar af te zetten, maar het goede uit beide culturen samen te brengen en te kijken hoe Jezus dat deed. Hij leerde en liet het zien in de praktijk. Hij proclameerde en demonstreerde de waarheid. Zou dat bij ons ook mogelijk zijn?
Bert , Duiven | 11-9-2009 14:44:42
Hans Frinsel kan het niet laten: weer alles uit zijn context halen en een negatieve uitstraling geven!(Zit het soms in de genen?) Jammer! En gebruikt hierbij woorden in de overtreffende trap die ik niet voor mijn verantwoording zou willen nemen! Er zijn 2 kanten aan de geloofsbeleving:: hij die gelooft haast niet(Jes.28:16) en uit eveneens Jesaja(Jes.5:19) Hij haaste zich,Hij volvoere snel zijn werk! God heeft geen wachtkamer en je hoeft ook geen afpraken van te voren te maken: je kan direct bij Hem terecht!
peter ledder, naarden (email) | 11-9-2009 13:06:46
Plaats een reactie:

U kunt niet (meer) reageren op dit artikel.

Gerelateerde artikelenmeer »

Recente lezersbijdragenmeer »

Meest gelezen gisteren

  • Er is gisteren geen nieuws gepubliceerd.

Meest gelezen afgelopen week

Meest gelezen afgelopen maand

Overig nieuwsmeer »


Bron: Google Nieuws

Poll