Uit de schuur komt een oorverdovend gekakel. Ruim zeshonderd kippen lopen hier rond. Uttam, de boer, loopt er tussendoor. Op de tast grijpt hij een kip bij de vleugels en houdt die vol trots omhoog.

Trots mag Uttam zeker zijn. Sinds zijn geboorte, toen zijn ouders ontdekten dat hij blind was, heeft hij heel wat hindernissen overwonnen. De grootste daarvan is zonder twijfel het stempel dat hij als blinde opgedrukt kreeg door zijn omgeving, zelfs door zijn familie. Zijn ouders schaamden zich voor hem en zagen zijn handicap als een vloek voor de familie.

Jarenlang kwam Uttam het huis niet uit. Hij zat stil in een hoekje van het huis, terwijl zijn broer en zus opgroeiden, buiten speelden en hun ouders meehielpen met het zware werk. Een enkele keer dat Uttam naar buiten moest, droeg zijn vader hem op de rug, nagestaard door dorpsbewoners. Zo vereenzaamde Uttam nog meer. Het leek bijna onmogelijk dat er ooit nog een verandering zou komen in zijn situatie.

Nieuw begin
Maar die verandering kwam na twaalf jaar met het bezoek van een man aan het dorp van Uttam. Hij vertelde over een school voor blinde en slechtziende kinderen. Uttams vader wilde er eerst niets van weten. Maar de man hield aan, want hij sprak uit ervaring. Zijn eigen zoon had een visuele handicap. Sinds enkele jaren volgde hij onderwijs aan deze school, gerund door de organisatie ‘DFK’.

De man vertelde hoe zijn zoon in een paar jaar tijd was opgebloeid. Via sponsoring uit Nederland konden onderwijs, hulpmiddelen en begeleiders worden betaald. Een gouden kans! Zijn vader stemde uiteindelijk toe, en zo kreeg het leven van Uttam een nieuw begin.

De omschakeling bleek alles behalve gemakkelijk te zijn. Uttam moest wennen aan alle zorg en aandacht die opeens aan hem werden besteed. Hij was het onderwijs niet gewend en had zichtbaar moeite met braille en andere vakken. Maar hij liet het er niet bij zitten. Langzaam maar zeker begon Uttam te dromen over een toekomst: het houden van een eigen kippenbedrijf. De medewerkers van DFK probeerden hem op weg daarheen zo goed mogelijk te begeleiden.

Vooroordelen
Red een Kind verleent al jarenlang steun aan de medewerkers van DFK en diverse andere organisaties voor kinderen met een handicap. Marga Beukers, programma-medewerker bij Red een Kind, bracht onlangs een bezoek aan deze vijf ‘special partners’ in India. Deze organisaties richten zich op dove en blinde kinderen en kinderen met een lichamelijke en verstandelijke beperking. Marga vertelt: "Het belangrijkste is het wegnemen van vooroordelen. In India wonen veertig tot tachtig miljoen mensen met een handicap. Zij hebben het vaak bijzonder zwaar. In India wordt een handicap meestal gezien als een straf op de zonde in een vorig leven. Daardoor worden kinderen genegeerd en ontvangen ze vaak geen goede zorg. Als kinderen dan ook nog eens onder de armoedegrens leven, is er voor hen vaak geen enkele kans om zich te ontplooien."

Van harte
Juist daarom steunt Red een Kind van harte het werk van deze organisaties. Want elk kind heeft het recht om zich te ontwikkelen met zijn of haar unieke gaven en mogelijkheden. Naast individuele zorg aan kinderen wordt er steeds meer gewerkt aan actieve deelname van jongeren met een beperking in de maatschappij en aan het wegnemen van hindernissen die deze deelname belemmeren.

Marga: "Tijdens mijn bezoek viel het me op dat de kwaliteit van zorg aan de kinderen bijzonder goed is. Het personeel is enorm betrokken bij het welzijn van de kinderen. Rondom de kinderen staat een multi-disciplinair team om te zorgen dat in alle behoeften wordt voorzien. Elk kind wordt gezien als een uniek individu en samen met het kind wordt naar de mogelijkheden gekeken en niet naar de onmogelijkheden. Een belangrijk doel daarbij is dat jongeren uiteindelijk zelfstandig worden en voor zichzelf kunnen zorgen. Er is daarom veel aandacht voor beroepstraining en overige activiteiten die de kans vergroten om een plek te vinden op de arbeidsmarkt."

Kippenboer
Uttam weet dat dit niet vanzelf gaat. Maar het is hem gelukt. Onlangs haalde hij een certificaat voor het houden van pluimvee en nu is hij de eigenaar van een groot kippenbedrijf. In korte tijd heeft hij veel geleerd. Hij kan alleen reizen, zijn eigen bedrijf beheren en zelfs het geld tellen dat hem dat oplevert. En daarmee is hij een voorbeeld voor vele anderen.
Het is een wonder als een kind met een beperking in India mag gaan ontdekken dat God onvoorwaardelijk van hem of haar houdt. Ik roep je bij je naam, zegt God, Je bent van mij (Jes. 43: 1).