"Aanbidding gaat veel verder dan praise and worship"

"Als er geen aanbidding plaats vindt binnen een gemeente is die gemeente dood."  Dat zegt auteur Hugo Bouter in interview naar aanleiding van zijn boek: 'Aanbidding, aspecten van de christelijke eredienst. "Maar het aanroepen van de naam des Heren gebeurt in alle eenvoud, zonder pracht en praal. Om het met de woorden van Christus te zeggen: 'In geest en in waarheid'. We moeten in de kracht van Gods Geest, zonder uiterlijke ceremoniën en indrukwekkende liturgieën Hem aanbidden."

Neerwerpen
De eerste herinnering van de auteur wat betreft aanbidding gaat terug naar zijn kindertijd: "Ik ben van jongs af aan opgegroeid in een christelijk gezin, waarin veel gezongen en gebeden werd en God werd grootgemaakt. Mijn kerk is 'de vergadering van Gelovigen' waar de gedachte van aanbidding sterk verweven is met de eredienst en de (wekelijkse) avondmaalsviering.

Bouter vertelt dat we aanbidding voor het eerst tegenkomen in de geschiedenis van Abraham en Isaak op de berg Moria: "Het Hebreeuwse woord voor aanbidden (sjachah) komen we in die geschiedenis voor het eerst tegen. De grondbetekenis van het woord is  'zich neerwerpen', 'neerbuigen' voor God, die meerder en groter is dan wijzelf, om daarmee Zijn Groote, macht, waarheid, rijkdom, gerechtigheid en goedheid te erkennen. Dat is ook de betekenis van het Griekse woord proskuneo, wat overigens vaak vertaald wordt met huldigen. Dat woord komt maar liefst 55 keer in  het Nieuwe Testament voor."

God ziet het hart aan
Volgens Bouter gaat aanbidding veel verder dan hedendaagse praise en worship: "Ook in het zingen van bijvoorbeeld psalmen kan ware aanbidding zijn opgesloten. God kijkt naar  ons hart. Als we de Vader in geest en waarheid willen aanbidden, moeten we wel persoonlijk zekerheid hebben van ons behoud, van onze redding in Christus. Misschien is dat wel de reden dat echte aanbidding schaars is."

Net zoals de bijbel diverse houdingen omschrijft om te bidden,  zijn die er ook voor aanbidding volgens Bouter: "We moeten een onderscheid maken tussen persoonlijke aanbidding en een gemeenschappelijke eredienst. In het laatste geval moeten we mensen niet manipuleren om allerlei houdingen aan te nemen. Het aanroepen van de naam des Heren(door het nageslacht van Set) gebeurde in alle eenvoud, zonder pracht en praal. Om het met de woorden van Christus tegenover de Samaritaanse vrouw te zeggen: in geest en in waarheid. Met oprechte harten, in het diepe besef van eigen geringheid en van Gods goedertierenheid en waarheid. En in de kracht van Gods Geest, zonder uiterlijke ceremoniën en indrukwekkende liturgieën."

Richten op Christus
Het gaat bij aanbidding volgens de auteur dus om eenvoud en niet om het hele randgebeuren eromheen. " De kunst van het aanbidden is dat ons hart, ons diepste wezen, zich werkelijk tot God wendt en Hem in geest en waarheid aanbidt en eer brengt. Het gaat niet om uiterlijk vertoon, maar om de grondhouding van ons hart." Bouter vervolgt: "We leven in een cultuur die alle nadruk op gevoelens en emoties legt. De gerichtheid op het eigen  ik is strijdig met ware aanbidding, waarin het hart zich richt op God. Onze gevoelens van dankbaarheid en blijdschap horen voort te vloeien uit het richten op Christus als Lam van God!"

Bekijk: 'Aanbidding,aspecten van de christelijke eredienst'



9-4-2010 | auteur: Patrick Simons | copyright: www.cip.nl








Delen |

Reacties:


Aanbidding gaat dieper dan muziek. Als de Heer spreekt over aanbidding in Geest en waarheid... laten we die woorden eens in ons op nemen...

Aanbidding in Geest. Er is maar 1 Geest van God. Het is de inwoning van God zelf in de door bloed geredde mens. We zijn in aanbidding dus allemaal gelijk. Door genade gered mogen we in ontzag staan voor onze Heer. Iedereen verdiende de dood, maar ontving het Leven vol genade. Dat geldt dus ook voor die homo op de achterste rij. Ook voor de roddeltante op rij 1, en voor de nare man achter je. De Heer neemt ons in genade aan. In Zijn Geest zijn we gelijk.

Aanbidding in waarheid. Waarheid is cruciaal. Je kan niet de Waarheid aanbidden en in leugen leven. De Geest zal ons hier ieder steeds op eigen wijze op wijzen. De homo moet weten hoe God zijn vaderbeeld kan herstellen. De roddeltante moet weten dat haar ware identiteit in Christus is, en de nare man moet weten dat God hem ziet in puurheid en reinheid. En wij...? Wij moeten ons bekeren van onze zelfzuchtige wegen en onze zonde aan elkaar belijden. Dat is wat de Waarheid van ons vraagt.

Als we nu aanbidden in Geest en waarheid, dan hebben we geen enkele fluit nodig en hoeven geen snaar te horen om ons vol ontzag in lofzegging naar God uit te strekken.

Maar alles wat we hebben zullen we volledig inzetten om God groot te maken. Geen drumstel mag onbespeeld blijven. Geen trompet mag verstommen. Want Jezus is Heer en Hij leeft tot in eeuwigheid.
Flash, Earth | 10-4-2010 20:11:50
Het is de bedoeling van aanbidding dat we als een lichaam van de voorhof naar het Heilige gaan en van het Heilige naar het Heilige der Heiligen. Dat laatste is in de troonzaal van God. Dat is in Geest en in Waarheid God aanbidden. Die aanbidders zoekt Hij. Je merkt ook of aanbidding geleid wordt door De Heilige Geest of dat het een vleselijke leiding is. Dan krijg je dat men ineens stopt of iets ertussen door gaat doen. In Het Heilige der Heiligen gaat God spreken en de gaven van De Heilige Geest laten vloeien. Dat is een geweldig iets. Je verlangt er echt naar om zo samen te komen.
rianne, ....................... | 10-4-2010 12:49:33
@Btje: bedankt voor de aanvulling! Ken ik je misschien ergens van? Uit Capelle a/d IJssel?
hetvisje, CadIJ | 9-4-2010 23:05:53
2 Koningen 3:15 Nu dan, brengt mij een speelman. En het geschiedde, als de speelman op de snaren speelde, dat de hand des HEEREN op hem kwam.
Btje, Capelle aan den IJssel | 9-4-2010 23:00:43
@Aalt: Het NT spreekt wel over het zingen, danken en van harte jubelen van geestelijke liederen.
Verder is het afhankelijk van de muzikale kwaliteiten in de gemeente. Ik ben gewend, dat men vaak uitbundig begint om God te eren en te prijzen. Daar je raak vanzelf enthousiast (vol van God) door en na een paar nummers komen er vaak wat rustigere nummers, zoals "Aan uw voeten Heer", waarbij je als het ware meegenomen wordt in de aanbidding. En dat kan heel diep gaan. Muziek wordt niet voor niets wel eens het voertuig van de Geest genoemd. Dat is ook de reden, waarom satan op zijn manier ook gebruik maakt van muziek, maar dan om boze geesten te laten werken. Hij is een grote na-aper, van alles wat God goed bedoeld heeft, alleen buigt hij het altijd om ten kwade.
De bedoeling hiervan is dat we het goede gebruik ervan laten roven (Joh.10:10). Dat is in het verleden al met zoveel dingen gebeurd. Het wordt tijd dat we dat weer terug gaan nemen, zodat de gemeente weer kan gaan bloeien en groeien.
hetvisje, CadIJ | 9-4-2010 22:00:47
Er is toch een wezelijk verschil tussen het volk Israël en de Gemeente van God wat de aanbidding betreft,
zeker wat de eredienst betreft. Nergens lees ik in het N.Testament van muzikale begeleiding, laat staan overheersing zo als dat tegenwoordig in vele gemeenten het geval is. Niet dat ik tegen normale begeleiding ben want dat komt het zingen wel ten goede.
Vanwege het oorverdovende lawaai komt er van aanbidding helaas niet weinig terecht.
Er wordt zoveel toegevoegd in de gemeenten wat niet bijbels is, terwijl wat Gods Woord wel aangeeft verwaarloosd wordt, of waar geen aandacht aan wordt besteed.
Er is een groot gebrek aan bijbelkennis, en eerlijk gezegt men doet maar wat.
Een lied zegt het zo mooi: In de stilte van mijn hart nader ik tot U o, Heer.

Aalt, 't Harde | 9-4-2010 19:06:21
Citaat "We moeten in de kracht van Gods Geest, zonder uiterlijke ceremoniën en indrukwekkende liturgieën Hem aanbidden." en "Het aanroepen van de naam des Heren gebeurde in alle eenvoud, zonder pracht en praal."
Zeker nooit over de ceremoniën en het "uiterlijk vertoon" in de tempel gelezen. Er was niet voor niets zoveel muziek in de tempel. Dat was pracht en praal, waarbij het indrukwekkende het hart meenam in ware aanbidding. Zo kan en mag het vandaag de dag ook nog steeds! Een geweldige indrukwekkende aanbiddingsband kan helemaal geen kwaad, om ons mee te nemen in ware aanbidding. Met of zonder pracht of praal, in beide gevallen kan je waarachtig aanbidden, maar ook in beide gevallen kan je hart heel ergens anders zijn.
hetvisje, CadIJ | 9-4-2010 16:38:21
@Harrie van Raaij

....Snap je het artikel verder wel?......
Darby, Winterswijk | 9-4-2010 14:27:52
"Groote" moet zijn "grootte"?
Harrie van Raaij, Eindhoven | 9-4-2010 14:20:23
"We moeten een onderscheid maken tussen persoonlijke aanbidding en een gemeenschappelijke eredienst. In het laatste geval moeten we mensen niet manipuleren om allerlei houdingen aan te nemen."

Daar ben ik het ten dele mee eens. Ik heb ook een vergaderingsachtergrond,maar ik vind wel dat je ook in de gezamelijk eredienst de vrijheid moet hebben om wél te knielen, te buigen of je handen op te heffen als je dat vanuit een oprechte houding naar God doet. En dan moet er dus ook niet gemanipuleerd worden om dit soort dingen NIET te doen. En dat gebeurt (gebeurde) helaas wel erg vaak.
Christiaan, Achterhoek | 9-4-2010 11:04:36
Plaats een reactie:

"Laat alles tot opbouw van de gemeente zijn." (1 Kor. 14:26b)

Naam:
Woonplaats:
Email: E-mail weergeven
Bericht:
  • De reactie moet betrekking op de inhoud van het bericht en iets wezenlijks toevoegen aan een eventuele discussie hierover.
  • Benader elkaar - en de inhoud van het artikel - op een respectvolle manier.
  • Reageer niet alleen met lange, gekopieerde teksten.
  • Gebruik geen kwetsende teksten, scheldwoorden of andere grove taal.
  • Het gebruik van Bijbelteksten is toegestaan, gebruik deze echter niet 'te pas en te onpas'.
  • De redactie behoudt zich het recht voor in te grijpen in discussies of reacties te verwijderen.
  • Lange reacties worden verwijderd.
  • Schrijf woorden niet in hoofdletters.

Mededelingen

Recente lezersbijdragenmeer »

Meest gelezen gisteren

Meest gelezen afgelopen week

Meest gelezen afgelopen maand

Overig nieuwsmeer »

Poll