Na een Rooms-Katholieke opvoeding in Nederland bekeerde Shoshanna-ruth van Abswoude zich tot het Jodendom en verhuisde ze naar Israël. In het begin leek het leven prachtig en inspirerend maar toch miste deze vrouw iets. Toen leerde ze Jezus kennen en vond ze eindelijk de diepe vrede waar Soshanna-ruth zo naar verlangde.

"Mijn katholieke opvoeding heeft mijn jeugd een diepe kleur en rijkdom gegeven," begint Soshanna-ruth. "Ik was vastbesloten om als missiezuster de zending in te gaan, maar toen kwam het keerpunt. Ik brak mijn been en de hoofdzuster in ons internaat zei dat dit gebroken been een straf was van God vanwege mijn ongehoorzaamheid. Toen werd ik bang voor de God die het goede beloont en het kwade straft. Ik was boos omdat God mij had gestraft en andere ongehoorzame kinderen niet. Vervolgens raakte ik mijn vertrouwen in Hem kwijt. Toen ik 18 was, ben ik naar het gemeentehuis gegaan om het 'Rooms Katholiek' van mijn persoonlijke gegevens af te laten halen."

Jodendom
Toen ik later bij toeval met het Jodendom in aanraking kwam raakte ik erdoor geboeid en begon ik TENACH te bestuderen. Na zeven jaren intensieve studie ben ik bekeerd en in het MIKWE gegaan - (belangrijk reinigingsritueel in het Jodendom red.) Ik was nu een Jood en wilde naar Israël, wat uiteindelijk ook lukte. Het Joodse orthodoxe geloof was heel mooi en inspirerend, maar ik miste iets."

In Israël ging ik op een dag met een vrouwengroep naar een kunstwerk kijken dat de zeven kruiswoorden van Jezus uitbeeldde. Toen ik daar zo stond, sprak Jezus tot me: 'En wat nu met onze relatie?' Ik begon te huilen en kon niet meer stoppen, elk kruiswoord dat ik hoorde en zag leek persoonlijk aan mij gericht. Na maandenlang in de put te hebben gezeten en veel gepraat te hebben met een vriendin, heb ik gebeden tot Jezus en me laten dopen.

Leven vanuit Jezus' vrede
Inmiddels gaat ze naar een Messias belijdende gemeente in Arad, waar ze ook woont: "Tijdens onze samenkomsten op Shabbath, hebben we te maken met vier taalgroepen en zijn er dus ook vier vertalers aanwezig. We hebben verder gebedsbijeenkomsten en Bijbelstudies. Daarnaast is er nog een aparte mannen en vrouwengroep. Ik ben zo blij dat ik Jezus heb leren kennen. Meer en meer leef ik vanuit Zijn vrede en blijdschap, een simpel en waardevol leven. Ik ben zo dankbaar dat ik eindelijk ben thuisgekomen in het Vaderhart."

De orthodoxe Joden zijnvolgens Soshanna-ruth fanatiek tegen de gemeente: "Minimaal twee keer per week is er een demonstratie voor het huis van onze voorganger en ook bij andere gelovige families zijn er demonstraties voor de deur. Bij elke samenkomst, Shabbath en de weekdagen, staan ze voor het gebouw waar wij samenkomen en dan gaat het er van hun kant niet altijd vriendelijk aan toe. We proberen altijd vriendelijk en beleefd te blijven, voor hen te bidden en ze te zegenen."

"We proberen door ons gedrag en de zorg voor mensen, het Evangelie uit te dragen. In de persoonlijke sfeer gaan we wel op vragen in. We bidden dat God de bedekking van de ogen van alle Joden wegneemt," besluit ze.