Esther huilt als ze vertelt hoe haar vader en moeder naar de gevangenis werden gestuurd. Samen met acht andere leiders van de Linfen-kerk werden ze eind november 2009 tot jarenlange straffen veroordeeld. Hun kerkgebouw werd verwoest en meer dan honderd gemeenteleden raakten gewond. De communistische overheid van China bewaakt haar grens ten opzichte van christenen zorgvuldig en hardhandig.

Esther (28) is de dochter van voorganger Yang Xuan en zijn vrouw Yang Caizhen. Ze groeide op in Linfen, een stad met vier miljoen inwoners, ongeveer 750 kilometer ten zuidwesten van Peking. Veel christenen in China komen samen in huizen of in de open lucht. Esther werd daarentegen door haar ouders altijd meegenomen naar een groot kerkgebouw. Zij realiseerde zich hierdoor nauwelijks dat haar kerk officieel illegaal was. Haar ouders deelden het Evangelie met haar, hoewel dit in China verboden is. Esthers vader was voorganger in de kerk en haar moeder gaf haar baan als gynaecoloog op om haar man in zijn werk te ondersteunen.

Juk van de overheid
De Linfen-kerk bestaat al meer dan honderd jaar. In 1949 dwongen de communisten, onder leiding van Mao Zedong, de kerk om op te gaan in de Driezelfkerk. Desondanks telde de kerk in de jaren zeventig meer dan duizend leden. In die tijd werden ook Wang Xiaoguang en Yang Rongli, een oom en tante van Esther, lid van de Linfen-kerk. Door hun toewijding aan God raakte dit echtpaar betrokken bij de leiding van de kerk. In 1979 besloot de leiding om zich te onttrekken aan het juk van de overheid en haar invloed op de leer van de kerk. Samen met alle kerkleden verliet de kerkleiding de Driezelfkerk. De kerk bloeide op en groeide uit tot een netwerk van meer dan dertig kerkgebouwen in en rondom de stad Linfen. Esthers oom en tante speelden een centrale rol in de leiding van de kerk. Dat de Linfen-kerk zich vrij kon ontwikkelen, kwam mede door de wijze waarop de leiding zich opstelde tegenover de overheid. Als de overheid bijvoorbeeld invallen deed tijdens kerkdiensten of begrafenissen, maakte de leiding afspraken met de overheidsbeambten en wees hen erop dat zij christenen niet zomaar mochten bedreigen.

Overval
In 2009 was de Linfen-kerk bezig om in de voorstad Fushan op een stuk grond van een gemeentelid een nieuwe kerk te bouwen. Veel gemeenteleden hielpen mee met de bouw en sliepen ’s nachts op het terrein. Er stond ook een schoenenfabriek die het eigendom was van de christenen. In de vroege morgen van zondag 13 september 2009 werden de christenen op het terrein ruw gewekt door het geluid van bulldozers. Een groep van vierhonderd politieagenten en overheidsbeambten drong het terrein binnen en begon de gemeenteleden af te ranselen. Om elkaar te herkennen, droegen ze allemaal een band om hun arm. Twee bulldozers verwoestten de kerk in aanbouw en diverse andere gebouwen op het terrein. Meer dan honderd kerkleden raakten tijdens de aanval gewond, waarvan twintig zwaargewond. Overheidsbeambten verboden lokale ziekenhuizen om bloedtransfusies te geven aan de slachtoffers.
 
Kerkleiders gearresteerd
Bang voor een oproer, nodigden overheidsbeambten Esthers tante en enkele andere gemeenteleden toch uit voor een geheime bijeenkomst op vrijdag 18 september. De overheid bood de Linfen-kerk een schadevergoeding van 1,4 miljoen Yuan (omgerekend zo’n 170.000 euro) en gaf toestemming om de kerk in Fushan te herbouwen. Ze weigerde echter om Shan Yongchang (die gearresteerd was voor het versturen van een smsje) vrij te laten en om de politiebewaking bij de andere kerkgebouwen op te heffen. De kerkleiders besloten het aanbod niet te accepteren en troffen voorbereidingen om een officiële klacht in te dienen in de hoofdstad van de provincie. Onderweg naar de hoofdstad werden ze gearresteerd en zonder formele aanklacht opgesloten om 'het veroorzaken van maatschappelijke onrust te voorkomen'. Op 11 oktober werden nog eens tien andere kerkleiders gearresteerd.

Esthers vader krijgt een gevangenisstraf van drieënhalf jaar en haar moeder wordt voor twee jaar in een werkkamp opgesloten. Esther maakt zich zorgen om haar moeder. Ze is bang dat de vijftien uur durende werkdagen in het kamp erg zwaar zullen zijn voor haar moeder, vanwege haar artritis. Ook is Esther bang dat haar vader geslagen en vernederd zal worden. Maar ze weet dat haar vader het als een test van God ziet, die hem sterker zal maken.
 
Aanmoediging
Christenen in China die in de ogen van de overheid een grens overschrijden, ervaren de gevolgen. De ruimte in ons eigen land om ons christelijk getuigenis te laten horen, wordt door allerlei ontwikkelingen steeds meer ingeperkt. Laten wij ons bezinnen op de vraag of wij als christenen in deze wereld recht hebben op ruimte. Leert Gods woord ons niet dat christenen in deze wereld eerder recht op vervolging hebben? Het voorbeeld van Esthers ouders moedigt ons aan om ons bewust te zijn van onze vrijheid in Christus en van de opdracht om van Hem te getuigen, ongeacht de gevolgen.

Wil u de moder van Esther bemoedigen? Klik dan hier om naar de site van Stichting de Ondergrondse Kerk te gaan.