"Als we christenen niet toestaan om boos te zijn op God, of teleurgesteld in Hem, en we met hen niet in gesprek gaan, dan kan het zo zijn dat we ons te snel verschuilen achter wat woorden, en niet in het licht durven te gaan staan," vertelt Ravi Zacharias in een interview. Hij schreef recent het boek 'When Christianity has failed you'. Want christendom lijkt voor sommigen niet, of vaak niet, 'te werken'.

Ravi: "Persoonlijk heb ik nooit een moment getwijfeld aan het bestaan van God sinds de dag dat ik de Heer leerde kennen. De ontmoeting die ik met Christus had, keerde mijn leven zo om, dat wanneer ik een argument hoor dat zich tegen het christendom verzet, ik in gedachten terug ga naar mijn bed waar ik zelfmoord wilde plegen. Ik had daar niemand die me kon helpen, laat staan dat ik besefte waar het leven om gaat. Wat er toen gebeurde is niet anders uit te leggen dan goddelijk ingrijpen. Natuurlijk kreeg ik hierna wel vragen. Zo kwam ik in Vietnam en Cambodja – plaatsen waar mensen getuige waren van de eliminatie van duizenden en duizenden mensen. Ik herinner me nog wel dat ik daar was en me af vroeg: 'Waar is God in dit alles?'"

Teleurstelling
In zijn boek gaat Zacharias in op teleurstelling. Hij schrijft: 'God stelt ons niet teleur, meestal stellen wij Hem en onszelf teleur.'  Zacharias illustreert zijn stelling met een verhaal. Hij vertelt: "Toen ik tijdens mijn jeugd het moeilijk had met mijn studie, was ik altijd ontzettend blij wanneer ik een goed resultaat behaalde. De sensatie die ik voelde wanneer het goed ging, had ik niet zozeer omdat ik een goed punt behaalde. Wel omdat ik het cijfer kon laten zien aan mijn moeder. Haar genoegen in mijn prestatie was de bevestiging die ik nodig had. Ik denk dat mijn relatie met God niet zozeer te maken heeft met het behalen van resultaten voor Hem. Je kan het zo bekijken: wanneer je voor het eerst een maaltijd maakt voor iemand van wie je houdt, en het eten verbrandt, dan kan het zijn dat je echt boos wordt. Niet omdat je dan minder gaat houden van degene voor wie je kookt, maar omdat je je liefde wil laten zien door iets goeds voor die persoon te doen; het koken van een maaltijd."

Mensen kunnen teleurgesteld zijn in het christendom omdat hun verwachtingen ervan verkeerd waren. "In onze poging om relevant te zijn, zijn we vergeten dat sommige dingen irrelevant zullen zijn en onverklaarbaar. Wij zijn het die relevant moeten worden voor de waarheid, niet andersom. Wij zijn God niet. Stel je voor dat je een vierkante pin in een rond gat moet krijgen – al wat je dan bereikt is schade aan de buitenkant van de vierkante pin. Soms proberen we God te forceren om in onze mal te passen, om tegemoet te komen aan ons idee en hoe wij zouden moeten handelen. Wanneer Hij dan niet aan onze verwachtingen voldoet geven we Hem de schuld, terwijl het onze verwachtingen zijn," aldus Ravi Zacharias.

Kosten
"Ik heb geconcludeerd dat de grootste liefde de hoogste kosten met zich meebrengt. De meeste liefde komt niet goedkoop. Het kost je alles wat je hebt om die liefde te eren, en dat vertrouwen. De grootste liefde die wij in ons leven kunnen hebben is onze relatie met God," vertelt de evangelist en apologeet. "Kijk eens naar succesvolle atleten. Discipline is een onmisbaar deel van hun leven. Ze trainen zich suf. En wanneer je discipline hebt, heb je ook de tekenen daarvan op je lichaam om te laten zien wat je kan. Wij zitten daarentegen zondag na zondag in de kerk, doen ons tegoed aan een prachtig programma, maar wanneer de eerste verleiding opduikt voelen we ons opeens overrompeld en vragen we ons af waar God is."

"God is op dat moment precies waar we Hem hebben gelaten; ver achter, geconformeerd naar ons beeld." Zacharias moet vaak denken aan de uitspraak van een moslim in Pakistan. "Hij vertelde mij: 'in overgave win je, in sterven leef je.' Wanneer we dus zeggen: 'ik voel God niet, ik ben bang Hem hierin te vertrouwen,' realiseer je dan dat er ook veel dagen zijn waarin je de liefde niet voelt die je zou willen voelen van je kinderen of familie. Op zo'n moment moet je groot genoeg zijn om je over te geven aan je eigen nood. Op termijn zie je dat zoiets goed voor je is geweest."

Gebed
Onbeantwoord gebed is ook iets waar veel mensen mee zitten, ontdekte Ravi Zacharias tijdens zijn reizen over de hele wereld. "Maar ook Jezus kende onbeantwoord gebed," stelt hij. "Dat staat vast. Kijk eens naar het gebed uit Johannes 17. Dat is een voorbeeld tussen de kloof van gebed en prestatie. Na meer dan 2000 jaar sinds dat gebed om eenheid, zien we dat nog steeds niet. Dat leert mij dat gebed veel meer gaat om een relatie met God en het begrijpen van zijn Koninkrijk, dan bidden met het gebedslijstje voor mijn neus." Wanneer christenen meer naar gebed zouden kijken als gemeenschap met God, zou dit "duizenden onbeantwoorde gebeden" kunnen doorstaan, terwijl dit niet de vrede en betekenis zou wegnemen, zelfs niet "aan het einde van een donkere dag, of te midden van een donkere nacht in onze ziel."

"Wanneer we onze slechte relatie met onze hemelse Vader verwijten omdat we een slechte relatie hebben met onze aardse vaders – of een ander probleem, dan is dat vergelijkbaar met de stelling dat het christendom ons in de steek heeft gelaten vanwege alle dingen die we in de kerk zien." Ravi: "Ja, de kerk is gebroken en gebrekkig, maar dat waren de twaalf discipelen van Jezus ook. God had betere discipelen kunnen uitkiezen. Maar toch kwam er heel wat terecht van Petrus en terrorist Paulus. We lopen daarom ook een groot risico wanneer we onze keuze voor  het christendom laten afhangen van wat we zien."

"Als je het christendom zou vergelijken met andere alternatieven – lettend op moraliteit, bestemming, waarden, vriendschap – dan zal je ontdekken dat het christendom voor jou niet hoeft te falen. In het christendom mogen we uitdagende vragen blijven stellen, al zullen we misschien niet altijd sluitende antwoorden vinden. Wat we wel zullen vinden zijn hele betekenisvolle antwoorden."